-ร้องไห้ทำไม?? ร้องอยู่นั่นแหละ น่าเบื่อ น่ารำคาญ ไร้สาระ งี่เง่าว่ะ
หัดปล่อยวางซะมั้งสิ
 
 
-ก้มันทนไม่ไหวจะให้ทำยังไง เออกูรู้ว่ามันน่าเบื่อ น่ารำคาญ แล้วกูจะทำไรได้ในเมื่อมันทนไม่ไหว
ก็มีอยู่ทางเดียวก็คือร้องไห้ จะให้ปล่อยวางหรอ อยากจะปล่อยให้มันไปๆซะได้ก้ดี จะได้ไม่ต้องบ้าบอแบบนี้
แต่ถ้าปล่อยไปจริงๆแล้ว บางสิ่งที่เรารักมันหายไปหล่ะ ใครจะเอากลับมาคืนฉันได้มั่ง?
 
 
-เธอจะยึดติดกับมันซักแค่ไหน ในโลกนี้มันไม่มีอะไรที่แน่นอนอยู่แล้ว มีดีก้ต้องมีร้าย มีพบก้ต้องมีพราก มีดีใจก้ต้องมีเสียใจ มีรักก้ต้องมีเกลียด ไม่มีอะไรอยู่กับตัวเราตลอดไปหรอก
 
 
-ไม่ได้อยากให้มันอยู่กับฉันตลอดไปหรอก แค่อยากให้มันอยู่กับฉันนานพอที่ฉันจะซึมซับความรู้สึกดีๆจากมันได้บ้างให้มันเป็นสิ่งหนึ่งที่ช่วยให้ชีวิตของฉันมีกำลังใจที่จะสู้ต่อ
 
 
-งั้นเธอก็พยายามคว้ามันไว้สิ พยายามเข้า
 
 
-ฉันพยายามแล้วแต่ตอนนี้ ฉัน....เหนื่อย ฉัน....ไม่มีกำลังใจ ฉัน....ท้อจัง
 
 
-งั้นเธอก็หยุดพักซักหน่อย แล้วค่อยกลับมาพยายามใหม่....นะ สิ่งที่มันเป็นของเธอ ยังไงมันก็เป็นของเธออยู่วันยังค่ำ แต่ถ้ามันไม่ใช่ ต่อให้เธอคว้ามันสุดเอื้อมเธอก็เอามันมาไม่ได้
 
 
-ฉัน.....กลัว เวลาที่ฉันหยุดพักมันมีค่ามากนัก ไม่กล้าแม้จะคิดที่จะพัก
 
 
-งั้นเธอก้ไม่ต้องพัก ใช้ความพยายามให้หมด ความพยายามที่อยู่ทั้งหมดในตัวเธอ ใช้มันให้หมด ความพยายามในตัวคนเราหนะมันไม่หมดง่ายๆหรอกนะ ไม่ว่าจะ 1 เดือน 6เดือน หรือ 1 ปี มันก้อาจจะยังไม่หมดด้วยซ้ำ แต่ถ้าวันนึงมันเกิดหมดขึ้นมา เธอก็หยุดพยายามมันซะ เพราะการย้อมแพ้ก้ถือเป็นความกล้าหาญอย่างหนึ่งนะ และมันอาจทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น
 
 
-ขอบคุณนะรู้สึกดีขึ้นเยอะ...ฉันขอให้ความพยายามของฉันสำเร็จเถอะ!!!!!